Auteur: roadwhisperer

Zinderend zuivere zondagochtend,

Zon zucht zachtjes boven

Een zinderende horizon,

Zacht zoemende zomerbeestjes

Tussen zoetgeurende zonnebloempjes,

Zwevend in het zicht van de zilte zee 

Dwalen over zachtverend mos,
Diep in het oude bos,
Bomen houden zachtjes krakend
Hun eeuwigfluisterende lezingen,
Als een forum in de wind 
met twitterende aanwezigen,

Ik leg me neer
En sluit mijn ogen,
tientallen stemmen,
zonder mededogen.
waterval rondom
Van chats en betogen

En dan,
Als verhalen ineenvloeien,
Geluid lijkt weg te vloeien,
Gaat kalmte langzaam winnen,
Komt zacht de rust vanbinnen.

Ieder komt apart aan het woord
En ieder wordt apart gehoord
En samen vertellen ze het verhaal
Van rust en stilte
In al het kabaal…

Voor mijn lieve dochter, with all my love…

Uil

Vanuit een oude toren of vliegend over het meer

Hou ik je stilletjes in de gaten, kijk ik wakend op je neer

Wijsheid wordt me toegedicht, ik zend het je toe met mijn blik

Kijk me aan, ik staar terug, gerust en zacht

Mijn rust geeft je kalmte, geduld is mijn macht

Ik spreid mijn vleugels en suis zachtjes  weg,

Wees niet ongerust,Ik kom weer terug

Kijk stil naar je vanaf het plekje in de heg

De weg rolt zich voor me uit, 
Zachtzinderend zwarte loper.
Zoemendzwevende bijtjes boven 
blijkleurig bloeiende bermen
Een valkje biddend langs de weg, 
speurend naar een smakelijk hapje.
Boven de velden zindert 
een zachtzoete zomerzon
En een meertje spiegelt zacht 
jouw gelaat dat naar me lacht.

Mooi droombeeld oh zo zacht, 
in een kilzwarte winternacht.
Echter geen zon die naar me lacht, 
maar 'n stralende sterrenpracht.
Nachtelijke verbintenis, 
Op elk moment dat ik je mis.
Weten dat waar je ook bent, 
de hemel dezelfde sterren kent…

Even iets dat door mijn hoofd speelde…