Lazy Sundaymorning River…

Happy Place…

Een nog vage zomerzon stijgt bedaard,

Van achter de horizon op weg naar boven de oude boomgaard,

Drukte onder het dak van het half vervallen schuurtje,

Vroege zwaluwtjes flitsen rond

En kwetteren al een uurtje,

Een sijsje in een boom fluit al zijn hoogste lied,

Van dat hij al wakker is maar vliegen gaat nog niet,

Twee duiven, de slaap nog niet uit,

Hebben al ruzie over niks en minder,

Ze gaan op zoek naar fruit

En vliegen van hier naar ginder,

Een vroeg zomerconcert bij het kleine slootje,

Kikkers en krekels in harmonie,

Daar bij dat oude bootje,

Waar het water vrolijk kabbelend de eerste zonnestralen ontvangt,

En het groen beschermend over de waterkant hangt,

Bloemen in alle kleuren vouwen zich langzaam open,

En tonen hun pracht aan wie komt langsgelopen,

Vlinders en bijen die langzaam ontwaken,

En zoeken naar zoet in dat fleurige laken,

Blote voeten door het gras,

Heerlijk fris van de morgendauw,

Dat alles onder een lucht strakblauw,

Mocht willen dat elke dag zo was,

Dan was het leven minder grauw,

De zon doet al goed haar best,

Maar van de ochtendnevel hangt nog rest,

Mistflarden dwarrelen, weven zich doorheen rijkbebloesemde bomen,

En grijpen mijn mooiste gedachten en dromen,

Zodat ze niet zomaar weg kunnen drijven,

Maar wat langer dicht bij mij blijven,

Zo blijft het mooie van de nacht van wat langere duur, Zalig zinderend nagenieten op het vroege ochtenduur…

Elke minuut zijn eigen tijd…

Ik word wakker en open mijn ogen…

Is dit nog het licht van de nacht?

Of is dat al ochtendgloren?

Clueless…

Mijn gevoel sluimert nog…

Ik kijk op de wekker naast me.

Grote Gifgroene Letters schreeuwen brutaal dat het tijd is om op te staan…

Nog maar eens met mijn ogen knipperen dan…

Deze keer vriendelijke gele cijfers,

Die me bescheiden laten weten, dat het vijf minuten voor tijd is.

Nog geen tijd om op te staan dus…

Nog even blijven liggen… kijken naar de klok…

Minuten gaan voorbij…

Rustig,

Stilletjes,

Tik voor Tik…

Tik na Tik…

Elke minuut in zijn eigen tijd,

Elke minuut dezelfde tijd,

Maar toch elke minuut zijn eigen tijd,

Voor ieder anders,

Elk moment hetzelfde en toch anders…

Voor mij vandaag vijf langzame minuten,

Met tijd genoeg,

Gelukkig,

Rust…

Dan vertelt een stem op de radio hoe laat het is,

Dezelfde stem wil gaan vertellen hoe het ervoor staat in de wereld,

Maar ik denk…

Nou…

Nee…

Ik dacht het niet…

Ik wil het nog niet weten.

Druk het weg,

Er komt nog genoeg nieuws.

Laat de dag rustig beginnen,

In zijn eigen tijd,

Elke minuut zijn eigen tijd…

Toen, nu en dan

Zie het verleden niet als totaal onbelangrijk… 
je verleden is gecreeërd onderweg naar nu,
niet te vergeten,
niet te negeren,
niet te ontkennen,
stap voor stap onwrikbaar verankerd op je levenspad…
laat elke dag gerust achter in het verleden,
don’t let the past live in the present,
maar kijk met een half oog terug,
geniet van het mooie,
leer van het mindere.
Het heden is zeker belangrijker,
Het ligt op de weg naar morgen,
Maar leef niet alleen bij de dag van vandaag,
Hou ook een half oog op morgen.
Volg je pad en
Let goed op de richting,
Want het einddoel is onzichtbaar…

Geniet

geniet overal en altijd
van alle fijne momentjes
die je tegenkomt. 
Daar schijnt de zon even.
Raap die stukjes op en 
hou ze goed vast 
voor energie in moeilijke tijden 
en licht in duistere tijden.