Schemerwandeling

Aangename avondzon verwarmt mijn weg nog een beetje als ik zo langs de weg loop.

Vogels zingen nog een laatste lied en vertellen elkaar nog de laatste nieuwtjes van de dag, voor ze een slaaptak opzoeken.

De twee honden snuffelen om zich heen en hun oren gaan alle kanten op. 

De weg is rustig, maar blijkbaar is het voor hen nog heel druk. Best gezellig, lijkt het.

Ik loop nog even het bos in, een stukje maar…eventjes wat extra rust pikken voor het werken weer gaat beginnen. Nog even genieten van de mij zo bekende plekjes…

De laatste zonnestralen spelen krijgertje tussen de bomen en het hele bos baadt in een zee van de mooiste kleuren en de hondjes snuffelen dat het een lieve lust is. Hier komen ze niet zo vaak, dus bijna alles is nieuw…net  cadeautjestijd…je ziet ze volop genieten…

Maar niet alleen zij, ik ook. Ik geniet altijd met volle teugen…zachtjes krakende bomen, ritselende blaadjes, licht ruisend struikgewas, kwetterende vogels, dat zijn soms zo’n druktemakers,…en toch…al die drukte blijft iets van de natuur en geeft alles samen een weldadig gevoel van rust.

En langzaam zakken mijn gedachten een beetje op de achtergrond…het wordt rustig vanbinnen en er blijft een hoofdgedachte, een groot warm gevoel over…

Jij…

Geen droom, geen wilde fantasie, maar diepe, diepe, rust. Een heerlijk warme, intense gedachtengolf,  

Waterval van puurheid,

Gewoon,

Totaal,

Jij…

En het is alsof de honden het alletwee ook voelen…ze zijn niet onrustig, lopen niet van hot naar her, maar lopen netjes ieder aan een kant van me en kijken trouw omhoog of ik het ook gezien heb…

Prachtig schouwspel bij een zalige gedachte…

Je kijkt me aan met stralende blik, zo vertrouwd , zo mooi. Wat een prachtig beeld…het maakt dit plaatje helemaal af.

Ik blijf even staan, sluit mijn ogen en laat het beeld even goed doordringen voor ik het diep in mijn hart opberg.

Dan open ik mijn ogen weer en komt het bos langzaam weer tot leven…de hondje kijken me ongedurig aan, ze willen verder lopen…

Ik draai me om en loop rustig de weg af, het bos weer uit, terug naar huis…het gaat weer beginnen, het normale leven…maar elke keer weer met een beetje meer rijkdom, de rijkdom van de gedachte…zo is dat!